3dprintforum

Dit is het laatste bericht van de vorige pagina:

Deze had ik ook gezien, maar ze meten in millimeters en niet in Newton. Dus afstand i.p.v. kracht en mijn doel is om de riemspanning op mechanische belasting te kunnen meten. De indrukafstand meten zegt dus helemaal niets over de werkelijke riemspanning

Aha, had ik even niet op gelet, dat is niet handig inderdaad.

Hoewel de Orcabot al stukken beter print dan hij ooit heeft gedaan, wil ik toch nog een extra verbetering aanbrengen. De heatbreak die in totaal 35 mm lang is warmt naar mijn smaak teveel naar boven door. Gemeten temperatuur aan de bovenzijde is 62 °C en dat maakt het materiaal eigenlijk te zacht voor een optimale retraction. Voor PLA moet ik gemiddeld een afstand van 6 tot 8 mm instellen, terwijl het bij een moderne printer niet meer dan 2 mm hoeft te zijn. Dus ben ik aan het ontwerpen geslagen met een 20 x 20 mm axiale cooler en eventueel een klein Peltier elementje. De verwachting is dat de temperatuur vrij makkelijk naar de streeftemperatuur te brengen moet zijn. Het einddoel is dat de heatbreak (aan de invoerzijde) niet boven de omgevingstemperatuur komt te liggen. Als dat lukt ben ik meer dan tevreden en moet de retraction distance veel kleiner kunnen

De Orcabot v0.43 is sinds de aanschaf één groot reverse engineering project geworden. Juist omdat je niet meer kunt terugvallen op originele ontwerptekeningen, en dus op basis van de bestaande hardware weer een tekening moet bouwen, wil je het ontwerp zoals ik in maten en vormen vatten.

Persoonlijk hecht ik best veel waarde aan het hebben van goede documentatie en ben die dus in moeizame arbeid aan het opbouwen. Nu vooral nog in details en later breng ik alle details samen in een complete tekening. Het is dus tijdrovend werk, maar niemand zit mij achterna dat het voor een bepaald moment klaar moet zijn. Dus is werk steeds in kleine stukjes aan wat straks een compleet verhaal moet gaan worden

Ziet er goed uit, wordt wel een hele fabriek

Tja m.u.v. de geforceerde heatbreak cooling (die nog moet worden toegevoegd) is dit wat er allemaal op zit. En ja, het is en het blijft een zwaar uitgevoerde machine die niet is ontworpen om 500 mm/s mee te kunnen halen zoals b.v. een Bambu Lab A1.

Persoonlijk hecht ik vooral aan kwaliteit, dus prints die mechanisch sterk zijn en qua maatvoering voldoen aan de maten van de tekening. En natuurlijk snap ik ook dat iedereen tegenwoordig honderd keer meer haast heeft dan vijftig jaar geleden, maar ik heb deze hobby vooral voor de ontspanning en niet om er haast en stress mee te bevorderen. Mijn lontje is in die zin erg lang en ren mezelf ook nooit voorbij. Wat overigens niet betekend dat ik mij er in het dagelijks leven met een Jantje van Leiden vanaf maak.

In de komende tijd wil ik vooral nog werken aan kleine technische verbeteringen die de printer nog beter maken. Want ook een oude dino printer kan altijd beter presteren als je er maar energie en tijd in durft te steken. Het eerst volgende project is dus de toevoeging van een geforceerde heatbreak cooling. De toevoeging gaat er hopelijk voor zorgen dat de retraction distance een stuk kleiner kan en zo het oozing effect aanzienlijk verminderd. Want dat is de hoofdreden waarom ik een hoge retraction distance (6 tot 8 mm) moet instellen

Je kunt een Ocrabot ook niet vergelijken met een Bambu printer. Maar eerlijk gezegd heb ik na bijna 100 uur printen slechts even uitgeprobeerd wat het is om met 500 mm/sec te printen. Ik heb het weer snel terug gezet op normaal printen wat in de praktijk betekent dat er maximaal tussen de 200 en 300 mm/sec wordt geprint afhankelijk van het te printen gebied. En sommige delen ook veel langzamer, zoals overhang gaat met iets van 50 mm/sec. Sneller is zeker niet beter. Wat betreft de maatvoering ben ik wel erg positief verrast. Ik heb enkele testkubussen geprint en geloof het of niet, maar die hadden allemaal niet meer dan 0,02 afwijking in alle drie de richtingen.

Met de huidige generatie stepper drivers is de nauwkeurigheid van 3D printers enorm vooruit gegaan. Ook de Orcabot is een heel stuk nauwkeuriger geworden nadat ik hem had omgebouwd van 8 naar 32 bits besturing en recent nog uitgerust met TMC2240 drivers. De nieuwe drivers zijn een wereld van verschil met de eerder gebruikte DRV8825 drivers die nodig waren voor de Nema 17 motoren met een stroomsterkte van 1.68A. De TMC2240 drivers leveren met gemak 0.3 A meer dan de oude DRV8825 en draaien in SPI modus op 1/256 micro steps. De oude drivers waren uitgelegd op max. 1/32 micro steps, wat jaren geleden “top of the bill” was. Daarnaast doet de toename van het aantal micro steps veel voor het geluidsniveau en verhoogd tevens de souplesse van de machine.

Printers van merken als Bambu of Creality draaien natuurlijk ook op de nieuwste hardware, wat ervoor zorgt dat het optimale eruit kan worden gehaald. En door een zo licht mogelijke constructie te bouwen kan het mechanisme extreme snelheden aan, maar sneller betekend wel een korte fuse tijd, en daar wordt de mechanische sterkte niet beter van. Maar dat hoeft natuurlijk niet uit te maken als je iets print wat geen functie heeft en waar je alleen maar naar kijkt. Dus statische dingen zoals poppetjes of huisjes voor de modelspoorbaan. Die worden meestal nog geschilderd en staan dan ergens op een vaste plaats. Wil je net zoals ik zelf onderdelen ontwerpen en printen, moeten die een bepaalde mechanische belasting aan kunnen. In dat geval is langza(a)m(er) printen het beste, omdat je de fuse tijd verlengd en daardoor een betere samensmelting van de lagen krijgt. En langzamer printen heeft nog een positief effect. De part cooler blaast langer over het nog hete plastic waardoor het beter kan afkoelen

Je blijft er lekker mee bezig zo. Ik heb van het weekend de Sapphire Plus grotendeels gereviseerd om hem bij m'n kleinzoon neer te zetten. Dan ben je toch weer even "ouderwets" aan het sleutelen. Als ik dan zie wat ik allemaal aan onderdelen heb liggen die ik waarschijnlijk grotendeels niet meer ga gebruiken is dat ook wel weer zonde. Met zo'n project als van jou blijft dat tenminste nog in beweging.

PrintEngineer ga je ook nog een omhuising om de printer maken om meer exotische filamenten zoals ABS , ASA Of cardon mee te kunnen printen .

Ik begrijp de vraag Wim, maar nee dat ga ik niet doen. Dat is voor mij een stap te ver en past ook niet bij een printer als de Orcabot. En ik heb natuurlijk wel een kast gehad die van binnen met geluidsisolatie bekleed was, maar die heb ik uit ruimtegebrek weg moeten doen. Dus de printer blijft zoals hij is en filamenten die ik niet kan printen vermijd ik gewoon